Κυριακή, 14 Μαρτίου 2010

μεχρι και αυτο ρουτινα εχει καταντησει:/

να προσπαθω να σωσω οτι δεν σωζεται.
ναι γινεσαι ο παλιος.. και δεν μπορω ετσι.
1 χρονο ρε πουστ.η μου,πως μπορω να τον διαγραψω?
και οχι δεν μπορω να κρατησω τις καλες στιγμες.
ουτε μπορω να βαλω εγω το τελος.
το μονο που ξερω ειναι οτι τον αγαπαω.
πιο πολυ και απο μενα, ναι το ξερω αυτο ειναι το λαθος μου ...
ειναι οτι πιο σημαντικο ειχα στην ζωη μου.
με εκανε να χαμογελαω,τον ειχα πιστεψει και ας του λεγα οχι.
ξερω πως μαγαπησε. εστω και λιγο.
εξαλλου δεν εχει νοημα η ποσοτητα,αλλα οτι ενιωσε.
ισως και να νιωθει. αλλα παντα κατι θα λειπει...
δεν μπορω να το αφησω εγω,να βαλω το οριστικο τελος...
δυστηχως ή ευτυχως δεν εχω την δυναμη...
αχχ ποσο ευαλωτη εγινα παλι...
αληθεια,ειναι ο μονος που μου φτιαχνει την διαθεση.
που με κανει να χαμογελαω.
αλλα ολα στο τελος τα χαλαει ρε που.στη μου.
ΖΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΙ ΚΑΛΑ ΜΑΚΡΙΑ ΤΟΥ.
αληθεια το λεω.
τρα ειναι σαν να μου χει κανει μαγια.
μου λειπει τοσο:/
μπορει να μην εχμε χωρισει -ακομα τουλαχιστον-
αλλα το τελος ερχεται.
και εγω φοβαμαι πιο πολυ απο ποτε.
για αυτον...
οχι για μενα ουτε για τον εαυτο μου...
εγω δεν θα τα βγαλω περα ευκολα. αυτος ομως?:/
προσεχε....

Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2010

φευγεις....







απλά σε βλέπω να φεύγεις μικρέ:/


και πραγματικά,


δεν μπορώ άλλο να σε κρατήσω εδώ


εδώ μαζί μου.


μακριά σου όλα δύσκολα όμως


δεν αντέχω άλλο έτσι


κανε κάτι


πρόσεχε πάντως,


εχω περάσει πολλά


δεν εχω αλλες αντοχές